Binjamin Heyl's Posts (3)

FNV: RED DE ZORG.

De FNV roept het gehele Nederlandse volk op om een volkspetitie te tekenen om de zorg te redden. Roept op om op 12 september te komen demonstreren. Als ik het goed begrijp is het allemaal de schuld van de regering. Dat deze regering miljarden bezuinigt op de zorg is zeker waar Anderzijds is deze eenzijdigheid ronduit misleidend. Ook wanneer de regering miljarden in de zorg zou stoppen zijn de problemen nog lang niet opgelost omdat de organisatiestructuren binnen gezondheidszorginstelling bestuursgericht zijn en niet clientgericht. De mchtsverhoudingen zijn absoluut niet in balans. Daar hoor je de FNV niet over. Er wordt vanuit de FNV niet gesproken dat het binnen de gezondheidszorg ook om macht gaat en macht zonder een gelijkwardige tegenmacht leidt tit blinde vlekken en corrumpeert. Dat lijkt me toch een open deur.

Ik heb de volkspetitie ondertekent omdat ik ervan uitga dat elke positieve actie steun verdient en ik ontken dan ook niet dat geld wel degelijk een rol speelt. Maar het blijft een deel van het verhaal.

Ik beperk me tot de verpleeghuiswereld omdt ik daar in thuis ben. Ik zie daar gewoon misstanden die deels met geld te maken hebben en deels met verziekte machtsverhoudingen en mede daardoor bewoners die nodeloos lijden en verzorgenden en verpleegkundigen die met alle macht proberen de boel draaiende te houden. In mijn boek: Verpleeghuisbewoners en hun leefwereld betalen de rekeningp (www.uitgeverijeigenboek.nl) ga ik daar uitgebreid op in en ben dus het oneens met de FNV al zou het alleen een geldkwestie zijn.

Wanneer de Vereniging Verpleegkundigen en Verzorgenden in 2014 het met mij eens is dat de verpleeghuiszorg tekort schiet, de werkdruk hoog is, weinig personeel en laag geschoold en dat menigeen niet bij het bestuur durft te klagen uit angst voor repercussies is er toch iets goed mis. Ik ga er vanuit dat ook de FNV een en ander ook weet.

Het verbaast medan ook dat allerlei instanties niet een blok gaan vormen en gezamenlijk in actie komen.  

Het moet toch mogelijk zijn dat verenigingen van verpleegkundigen en verorgenden en vakbonden, samen met de vereniging van mantelzorgers, vereniging van behandelaren in opstand komen. Gezamenlijk, niet vragen, maar eisen dat het nu eens afgelopen moet zijn.

Dat zij eisen dat er een einde komt aan tekortschietende zorg:Dat er voldoende professionele handen iaan bed zijn en verzorgenden niet onder te hoge werkdruk hun werk moeten doen met ondersteuning van onvoldoende geschoold personeel. Dat leerlingen een praktijkopleiding genieten die professioneel is en de bewoners inderdaad centraal stelt. Dat besturen het onmogelijk gemaakt wordt dat zij de aanbrengers van misstanden met de wet in de hand kunnen straffen. Dat het verboden moet worden om mantelzorgers op te roepen om zorgtaken op zich te nemen (tillen, enz.) om het personeel te ontlasten. 

Het lijkt erop dat de dikke ik mentaliteit diep geworteld is binnen de gezondheidszorg en ook bij de vele organisaties en verenigingen die alsmaar roepen dat zij zich inzetten voor zieken, gehandicapten en ouderen. Het lijkt erop dat de dikke ik centraal staat en dus iedere dikke ik zijn inzet zo goed en belangrijk vind dat eensgezind samenwerken er gewoon niet in zit. Ook de FNV maakt dat duidelijk. Door de dikke ik verdeeldheid wordt er veel en van alles geroepen en gedaan, behalve dus eensgezxind met elkaar optrekken. Het blijft, ondanks de beste bedoelingen, een schaamteloze vertoning. Een schaamteloze vertoning waar juist de meest kwetsbare mens, die zich het minst kan verweren aan opgeofferd wordt. Hoeveel en hoe lang mogen er nog kwetsbare mensen geofferd worden en onnodig lijden voordat het eindelijk eens doordringt dat er gezamenlijk actie gevoerd dient te worden en niet iedereen voor zich en een of andere godheid voor ons allen. 

Lees meer...

TASKFORCE WAARDIGHEID EN TROTS.

 

 

De taskforce startte 29 april 2015 met het vernieuwingsprogramma: "Ruimte voor verpleeghuizen, " als onderdeel van het plan "Waardigheid en Trots, liefdevolle zorg voor onze ouderen." dat staatssecretaris Van Rijn op 10 februari 2015 presenteerde. De woorden Waardigheid, Trots en liefdevolle zorg voor de ouderen wordt al decennialang onderwezen aan leerling verpleegkundigen en verzorgenden, alsook in de bijscholingscursussen aan verpleegkundigen en verzorgenden terwijl de afbraak van de verpleeghuiszorg gestadig werd voortgezet. Deze afbraak heeft kennelijk nu haar hoogtepunt bereikt dat er een taskforce in het leven geroepen moest worden om op de ontstane puinhopen opnieuw te beginnen met Waardigheid Trots en liefdevolle zorg voor onze ouderen. Waarom het zover heeft kunnen komen, mogen we raden.  Niet getreurd. We moeten niet achterom kijken maar vol goede moed en vol vertrouwen aan de slag gaan.

Op de achterkant van mijn boek: Verpleeghuisbewoners en hun leefwereld betalen de rekening (www.uitgeverijeigenboek.nl) schreef ik dat de Vereniging Verpleegkundigen en Verzorgenden (V&VN) daaglijks berichten binnen krijgt van tekortschietende zorg, laag opgeleid personeel, hoge werkdruk en dat menigeen niet bij het bestuur dat durft aan te kaarten uit angst voor repercussies, 2014). De V&VN besloot dat deze misstanden niet bij het ministerie aangekaart behoorden te worden, noch bij de overige leden van de taskforce. 

Op 18-08-2015 berichtte het ministerie van VWS bij monde van Anno Pomp (kwaliteitWlz@minvws.nl) als volgt richting V&VN: "...In zijn mails neemt de heer Heyl nogal stevige stellingen over hetgeen de V&VN hem zou hebben gemeld over hoe zorgaanbieders met hun medewerkers omgaan. Het betreft zaken die door jullie niet aan VWS of in de Taskforce naar voren zijn gebracht en derhalve lastig te plaatsen...''. Drs. Helma Dijkstra, directeur V&VN, reageerde als volgt: "...De verwijzingen van de heer Heyl naar uitspraken van V&VN zijn niet onterecht, maar wel enigszins uit context geplaatst. Na het Inspectierapport over de kwaliteit van de verpleeghuiszorg in de zomer van 2014 en de persconferentie van de staatssecretaris met Actiz en de Inspectie hebben we vanuit V&VN bericht dat wij de conclusies van de inspectie onderschreven en onderschrijven...We hebben toen ook gesteld dat er echt actie moest worden ontplooid om de slecht functionerende organisaties aan te pakken. om te voorkomen dat de goede organisaties te veel mee gesleurd zouden worden in de negatieve publiciteit...Het heeft voor ons geen zin om in de taskforce die oude signalen te blijven herhalen; we zetten ons in op het gezamenlijk realiseren van verbetering en zien dat er stappen gemaakt worden. Is dan alles ineens goed? Nee, daarvoor heeft de afkalving van de zorg in de verpleeghuizen te lang geduurd, wat in jaren is afgebroken kan niet in maanden hersteld worden...Inmiddels komen bestuurders tot het besef dat het alleen van binnenuit kan veranderen..."

Het ministerie was tevreden met dit schrijven en dankte de directeur voor haar uitgebreide reaktie en besluit met: "Daarmee is de lijn wel duidelijk geworden."

Tevens werd mij bericht dat het boek: Verpleeghuisbewoners en hun leefwereld betalen de rekening niet gelezen zal worden door het ministerie omdat zij niet alle boeken die op de markt verschijnen kunnen lezen. 

Het is een goede zaak dat V&VN toegeeft dat al diegenen die zich hebben ingezet om te komen tot liefdevolle zorg decennia lang in de kou zijn gezet omdat men te druk bezig was de verpleeghuiszorg af te kalven. Dat bewoners binnen de verpleeghuizen doorlopend geconfronteerd werden met onvoldoende en zelfs met inhumane zorgverlening en dus onnodig moesten lijden. Dat gediplomeerden de boel draaiende moesten zien te houden onder hoge werkdruk en ongeschoold personeel. Dat leerlingen een onverantwoord werk- en leerklimaat werd aangeboden. Gezien het feit dat er een taskforce in het leven geroepen wordt is de situatie nog steeds pijnlijk te noemen. Het zou de V&VN sieren om een en ander te benoemen en niet langer te zwijgen. Het is meer dan schandalig dat er nog steeds verpleeghuizen zijn waar  mensen hun mond niet durven open te doen uit angst voor repercussies door een machtig en onaantastbaar bestuur. Het is V&VN wel degelijk kwalijk te nemen dat zij daarover gezwegen heeft tegenover het ministerie en de leden van de taskforce.

Door misstanden voor het ministerie en de overige leden van de Taskforce te verzwijgen heeft zij de bewoners en hun leefwereld in de steek gelaten. Het gaat haar niet om de bewoners, zo schijnt, ook niet om verzorgenden en verpleegkundigen, maar om negatieve publiciteit te voorkomen. Kennelijk worden wij door de media te eenzijdig en subjectief voorgelicht dat zij zich gedwongen achtte om de daaglijks binnen komende misstanden te verzwijgen voor ministerie en de overige leden van de taskforce.Lijkt mij een gotspe van de bovenste plank. 

De taak van de V&VN zou behoren te zijn samen met verenigingen die opkomen voor verpleeghuisbewoners, verenigingen van mantelzorgers (de grote afwezigen binnende taskforce)  en behandelaren van verpleeghuisbewoners op te komen voor deze bewoners en hun leefwereld waar onder dus verzorgenden en verpleegkundigen. Haar taak zou dan ook binnen de taskforce en richting ministerie ook dienen te zijn om de daaglijks binnenkomende mistanden aan de kaak te stellen en oproepen tot onmiddellijke actie en zich niet te verschuilen achter de ruggen van bestuurders en weg vluchten in mooie schone schijn verhalen.  

Ik zal wat concreter worden:

Geachte staatsecretaris en leden van de Taskforce

Wij, V&VN, verenigingen die opkomen voor verpleeghuisbewoners, de vereniging van mantelzorgers en behandelaren van verpleeghuisbewoners willen u het volgende voor houden:

Wij horen daaglijks verhalen van onze leden over tekortschietnde zorg. en wij willen u hier enkele schrijnende situaties aan de orde stellen. Wat gaan wij nu concreet doen en ik welk tempo om aan deze schrijnende situaties een halt toe te roepen? Het afkalvingsproces moet zo snel mogelijk stop gezet worden, liefst vadaag. Verpleeghuis bewoners lijden onnodig door allerlei factoren, zoals hoge werkdruk, laag geschoold personeel, etc. 

In deze situatie kunnen verpleegkundigen en verzorgenden hun werk niet naar behoren vervullen en komen zij voor ethische dilemma's te staan die niet in hun schoenen thuis horen. Bij tekortschietende zorg worden binnen de verpleeghuizen leerlingen onvoldoende geschoold. Een goede scholing waar zij gewoon recht op behoren te hebben.

Het feit dat verpleeghuisbewoners onnodig lijden, leerlingen onvoldoende goed worden opgeleid daar dienen wij ons voor te schamen en daarom mogen wij verwachten dat er concrete maatregelen genomen worden op zo'n kort mogelijke tijd om aan deze misstanden een einde te maken en dienen we niet de schone schijn op te houden voor de buitenwereld. Dat gebeurt al decennia lang.

Het feit dat bestuurders de macht hebben om mensen zo bang te maken dat zij hun mond niet durven open te doen uit angst voor repercussies is ronduit schaamteloos. In geen enkel verpleeghuis behoort het zo te zijn dat mensen uit angst voor repercussies hun mond houden. Helaas is het zo dat bestuurders deze macht hebben en daar gebruik van maken en op rechtsbescherming kunnen rekenen. Dit is een zeer ernstige misstand. 

Het zou het ministerie en de taskforce sieren om zo snel als mogelijk aan deze zeer ernsitge misstand een einde te maken. Wij roepen u allen dan ook op om over te gaan tot diecte concrete maatregelen dat aan deze mistand een einde komt. 

Het dient besturen per direct verboden te worden dat verpleegkundigen en verzorgenden zich gedwongen voelen te gaan sjoemelen met hun beroepscode, hetzij uit angst, of onwil van besturen. Het dient besturen per direct bij de les te brengen dat zij stoppen met verpleegkundigen en verzorgenden op te zadelen met hoge werkdruk en ongeschoold personeel. Dat een en ander zover is gekomen is beschamend en het zou verbijsterend zijn wanneer wij niet gezamenlijk direct in actie komen om op zijn minst de ergste nood op te heffen. En ons niet langer verschuilen achter schone schijn. Wij dienen per direct verantwoordelijkheid te nemen en durven de vingers op zere plekken te leggen en daarvoor niet weg lopen. Dat hebben we al decennia gedaan, laten we daar nu eindeijk eens mee stoppen.

Bewoners in een verpleeghuis behoren niet onnodig te lijden, niemand behoort angst te hebben voor het bestuur; verpleegkundigen en verzorgenden behoren niet opgescheept te worden met te hoge werkdruk en met ongeschoold personeel zien de boel te redden. Leerlingen hebben het recht op een goede opleiding en niet te werken in een gehospitalisserd werk- en onderwijsklimaat.

Hoe gaan we een einde maken aan al deze misstanden en hoe wensen wij transparant te communiceren met de buitenwereld zonder te vluchten in schone schijnverhalen?

Wij moeten eindelijk eens afscheid gaan nemen van misvormde mensbeelden en een verwrongen ethiek. Dit heeft ons decennia lang parten gepeeld. Laten we daar een einde maken, zo snel mogelijk op basis van concrete maatregelen die niet halfslachtig zijn om zo de schijnvrede te bewaren waar tot de dag vandaag mensen die zich niet kunnen verweren,  aan opgeofferd worden.   

Lees meer...

VERPLEEGHUISZORG: BEWONER STAAT CENTRAAL.

Als oud verpleegkundige redeneer ik in zekere zin simpel. De bewoner staat centraal, decennia onderwezen aan leerling ziekenverzorgenden al wist ik dat het niet het hele en eerlijke verhaal was. Iedereen riep in koor dat de bewoner centraal staat, maar in werkelijkheid stond iedereen centraal. De bewoners, maar ook verpleegkundigen en verzorgenden stelden zich graag centraal en ook de behandelaren, de leidinggevenden en bovenal de directie en het bestuur. Het waren nogal eens bolwerken en bolwerkjes die voluit gingen om de eigen toko te beschermen en buitenstaanders buiten de deur te houden. En gezien het top down gebeuren is dat nog steeds zo, wellicht met mooiere woorden en, maar het gaat nog steeds om macht te behouden en te versterken. Dat werkt goed zo kinnen bestuurders elders ook toezichthouder zijn en ontstaat er een ongecontroleerde macht van ons kent ons. Maar, de bewoner staat centraal.Dat macht tot blinde vlekken kan leiden en corrumperen schijnt binnen de verpleeghuiszorg niet toepasbaar te zij dar de bewoner centraal staat. 

Dat beweert ook de leefwereld, de wereld waar de bewoner in leeft. De verpleekundigen en verzorgenden beweren dat de bewoner centraal staat; alsook de familie, mantelzorger en vrijwilliger. Behandelaren stellen eveneens de bewoner centraal. Maar dat is gewoon niet waar. Zij beschermen hun eigen toko af, zover dat mogelijk is. Dat is mooi en ontstaan er allerlei afzonderlijke adviesraden. Een adviesraad bestaande uit bewoners, een adviesraad bestaande uit familie, mantelzorgers en vrijwilligers, een adviesraad vanuit de professionals, een adviesraad vanuit de behandelaren, enz. Je struikelt over de adviesraden waar het bestuur mee kan en doen wat zij wil, zonder wie dan ook maar  enige verantwoording af te leggen.

Het zou een hele verbetering zijn wanneer bewoners en de medewerkenden in hun leefwereld een geintegreerde eenheid zouden vormen bijvoorbeeld onder de naam Optimale Zorg en Dienstverlening. Dan kan er op afdelingsniveau een organisatie kunnen ontstaan als levend geheel van mensen die gezamenlijk willen optrekken en samen-willen-werken; samen-van-elkaar-leren en samen-verantwoording dragen. Lijkt me echt in het belang van de bewoners en hun leefwereld. Kunnen de adviesgroepen van bewoners, familie, verpleegkundigen en verzorgenden, alsook behandelaren allemaal afgeschaft worden en omgebogen tot een gezamenlijke advies raad van optimale zorg- en dienstverlening.  

En wanneer dit succes verloopt kunnen managers en bestuursleden alsook leden raad van toezicht daarbij aansluiten en kan de top down organisatie stap voor stap afgebroken worden en omgezet in een Optimale zorg en dienstorganistie. Een organisatie waarbij alle betrokkenen niet alleen invloed hebben, maar ook beslissingsrecht. Dan kunnen we daadwerkelijk een bewoner warmte, veiligheid en liefde aanbieden in plaats vanuit het eigen beroepsdenken over gaan tot verplegen, verzorgen, begeleiden, behandelen, managen, besturen en toezicht houden. Het betekent wel eigen opgebouwde bolwerken en bolwerkjes afbreken. Maar ja, de bewoner staat wel of niet centraal. Met de huidige organisatie modellen staan zeker de bewoners niet centraal 

Lees meer...
LOC Zeggenschap in zorg - Hof van Transwijk 2, 3526 XB Utrecht - (030) 284 32 00 - vraagbaak@loc.nl

Veel gestelde vragen | Vraagbaak & feedback

Meer over LOC, lid worden & meedoen