Bij de invoering van de Participatiewet in 2015 maakten de overheid en het bedrijfsleven de afspraak dat er in de periode tot 2026 100.000 extra banen worden gecreëerd voor mensen met een arbeidsbeperking. Waarbij het onder meer de bedoeling is dat mensen vanuit hun werk bij de sociale werkplaats overstappen naar een baan bij een gewone werkgever. Daarbuiten zou de overheid zelf ook 25.000 banen voor haar rekening nemen. Nu luiden de werkgevers de noodklok: de komende jaren zal het niet mogelijk zijn om aan de afspraken te voldoen. Bureaucratie en te strenge regels zijn daar de oorzaak van, zo stelt het bedrijfsleven. En dat wil dus dat de regelgeving vereenvoudigd wordt.

Duurzame banen

De werkgevers stellen daarbij ook dat zij zich tot nu toe wel aan de afspraken hebben gehouden, omdat de doelstellingen in het eerste jaar van de Participatiewet gehaald zijn. Er zijn 15.600 banen gecreëerd, waar het minimum 6000 was. Maar vanuit de werknemerskant wordt gesteld dat de gecreëerde banen geen echte, structurele banen zijn. Want er zouden nogal wat mensen gedetacheerd zijn bij bedrijven, die dan eigenlijk in dienst zijn van de sociale werkvoorziening. De Rekenkamer stelde ook vast dat veel werkgevers gebruikmaken van uitzendcontracten, detacheringen en tijdelijke contracten en weinig vaste contracten aanbieden.

Beide partijen zijn van mening dat de huidige Participatiewet het investeren in werk voor kwetsbare groepen eigenlijk in de weg staat. En dat het dus anders moet.

 

Ervaringsdeskundige Lidia van der Klei

Over de gang van zaken rondom de uitvoering van de Participatiewet was er op 22 juni een hoorzitting met de vaste Kamercommissie van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Bij die hoorzitting waren zowel werknemers als werkgevers aanwezig. Eén van de mensen die daar als werknemer het woord deed is Lidia van der Klei. Zij is binnen het LOC-netwerk voornamelijk bekend van haar blogs op dit sociale platform. Maar in 2014 en 2015 ze was ook bij LOC werkzaam als projectmedewerker in het project Zorg voor leven in vrijheid. Nu werkt ze via de ‘regeling banenafspraken’ bij een gemeente.

 

Passend werk

Aan de leden van de vaste Kamercommissie vertelde ze wat het voor haar betekent dat zij nu een baan heeft. En hoe trots ze daarop is. Maar ook waar ze als werknemer met een beperking tegenaan loopt: “Hoewel ik het erg naar mijn zin heb, is het geen passend werk. Want het werk kost mij zoveel energie dat ik oververmoeid raak en dat belemmert mij.” Het werk dat ze doet is ook ingewikkeld, maar scholing voor deze werkzaamheden bestaat niet. Ook uitte Lidia haar grote zorg dat herkeurde mensen met arbeidsvermogen per 1 januari 2018 een Wajong-uitkering van 70% van het wettelijk minimumloon (WML) krijgen. Dat betekent voor haar en andere mensen in de Wajong een fikse achteruitgang. Ze riep de Kamerleden op om deze niet door te voeren.

 

De hoorzitting - met de verschillende bijdragen van Lidia van der Klei - is hier te bekijken.

 

 

Wil je een reactie geven? Als je een profiel hebt op LOC zeggenschap in zorg en je bent ingelogd kan dat hieronder. Heb je dat niet dan kun je op de meeste pagina's ook rechts op de pagina reageren of hieronder. Of maak een profiel via de nu volgende link. Dank!

Doe mee op LOC zeggenschap in zorg

De reactiemodule haalt reacties op...

LOC Zeggenschap in zorg - Churchilllaan 11 (5e etage), 3527 GV Utrecht - (030) 284 32 00 - vraagbaak@loc.nl

Veel gestelde vragen | Vraagbaak & feedback

Meer over LOC, lid worden & meedoen