Omdat het mensenwerk is

Ik weet nog goed dat ik een paar maanden bij Topaz werkte in mijn rol als ‘projectleider Van Regels Naar Relaties’ in het kader van de beweging Radicale Vernieuwing Verpleeghuiszorg. Op enig moment kwam de manager financiën naar me toe met de volgende mededeling: “Er zijn over jouw project afspraken gemaakt met het zorgkantoor. Dit zijn de zogenaamde addendumafspraken. Dit betekent dat als we deze afspraken nakomen, dat we anderhalf miljoen euro boven op het reeds toegekende budget krijgen. En jij moet binnenkort op deze afspraken rapporteren. Het is belangrijk, want we willen dat geld natuurlijk niet mislopen voor onze bewoners.”

Eh… okee… chill… (voel je ‘m?)

Dus ik kijk naar de gemaakte afspraken. En ik kon ze prima plaatsen. In de tijd dat ze gemaakt waren tenminste... Het waren drie afspraken. Bij twee van de drie afspraken dacht ik: “Volgens mij kijken we hier inmiddels anders naar. Als we de afspraken nu zouden maken, zouden we andere afspraken maken.”

Van Regels Naar Relaties gaat over de goede dingen doen. Niet over afspraak is afspraak. Dus ik bel de financiële manager en stel voor om met het Zorgkantoor in gesprek te gaan over de bedoeling achter de afspraken, hoe deze afspraken daar nu in passen en hoe we hier mee om kunnen gaan. De reactie was als volgt: “Hartstikke goed, maar niet in dit geval. Het gaat om veel geld, dus we moeten die afspraken gewoon nakomen. We gaan hier geen risico lopen. Als het zorgkantoor wil dat we door een hoepeltje springen, dan springen we door een hoepeltje.”

Tja... sta je dan met je goeie gedrag… dus ik bracht nog in: “Ik ben toch van Van Regels Naar Relaties? Dan klopt het toch niet als ik nu maar gewoon die afspraken ga uitvoeren, puur en alleen om het feit dat het afspraken zijn? Ik mag toch aannemen dat de mensen die bij het zorgkantoor werken ook willen dat we de goede dingen doen? En als we inmiddels andere ideeën hebben over wat de goede dingen zijn… dan kunnen we dat toch bespreken?”

Nee dus…

Dus ik belde Lia, de bestuurder: zus en zo is het geval, hoe kijk jij hier naar?

“Mooi”, zegt Lia, “heel goed van je. Laat je niet uit het veld slaan, maak maar een afspraak met het zorgkantoor.” Eind van het liedje: een prima gesprek met Paul van het zorgkantoor, de afspraken opnieuw geformuleerd, nu beter passend, en het budget gekregen.

Wat gebeurde hier? Waarom schoten we in de kramp? Bij navraag in de organisatie blijkt dat we in het verleden weleens de deksel op de neus hebben gekregen, en een paar ton zijn misgelopen. Dat wilden we niet weer… Is het dan puur onze eigen angst?

Nee, onlangs fluisterde Marvin Slik van Zorg en Zekerheid (ons zorgkantoor) mij in dat een aantal jaar geleden de zorgkantoren wel degelijk een hoepeltje hadden. En dat het toch echt de bedoeling was om daar doorheen te springen. Zo gingen we met elkaar om.

Maar tijden veranderen. Er begint op steeds meer plekken het besef te ontstaan dat strak ingeregelde systemen niet per se leiden tot persoonsgerichte zorg. En dat papieren werkelijkheden weinig zeggen over de realiteit. En andersom ontdekken we dat alles wat wij doen mensenwerk is. Ook mijn werk. Ook dat van de zorginkoper. Ook dat van de bestuurder. En dat het veel beter werkt als je als mensen met elkaar samenwerkt. Van Regels Naar Relaties dus. Want ‘het zorgkantoor’ is niemand. Niet iemand die ik kan bellen om even mee te overleggen. Maar Marvin kan ik wel bellen. En Marieke ook inmiddels ook. En Tanja…

Marvin is laatst een dagje met mij mee gelopen. En binnenkort loop ik een dagje met hem mee. Om te gaan zien wat het eigenlijk is wat we doen. Want we staan dan wel bij een andere organisatie op de loonlijst en we hebben een andere rol, maar we werken samen voor hetzelfde doel.

Als we samenwerken tenminste… en daar zit wel de crux. Werk je gewoon als mensen met elkaar samen? Of benader je elkaar vanuit het systeem waarin je zit, de bureaucratie, de regels. Ik heb een hoepeltje, jij moet daar doorheen springen… Of: ik heb een hoepeltje, hoe werkt dat voor jullie? En hoe gaan we hier samen handig en verstandig mee om?

Mail mij als mensen reageren –

Wil je een reactie geven? Als je een profiel hebt op LOC Zeggenschap in zorg en je bent ingelogd kan dat hieronder. Heb je dat niet dan kun je op de meeste pagina's ook rechts op de pagina reageren of hieronder. Of maak een profiel via de nu volgende link. Dank!

Doe mee op LOC Zeggenschap in zorg

Bijdragen?

Op de blog & vlog-pagina staan allerlei blogs en vlogs van mensen die betrokken zijn bij LOC-initiatief Radicale vernieuwing verpleeghuiszorg. Van mensen uit de kern van de vernieuwingsbeweging tot mensen die de beweging en haar visie een warm hart toedragen. Iedereen kan bijdragen. Daarom komt niet alles wat er geplaatst wordt, per se overeen met wat LOC vanuit haar visie vindt.

Een blog of vlog plaatsen

Heb je een profiel op dit sociale platform, ben je lid van deze groep 'Radicale vernieuwing' en je bent ingelogd, dan kun je via de knop hieronder meteen zelf een blog of vlog plaatsen. Over hoe je een profiel kunt maken en andere voordelen daarvan kijk hier. Lid worden van deze groep kan hier.

Wil je wel een blog/vlog plaatsen maar geen profiel maken? Andere vragen? Dan kun je contact opnemen met d.dronkert@loc.nl of 0615149585. Vast bedankt!

Benut ons netwerk

Blogs en vlogs die hier geplaatst worden verschijnen op deze pagina, mogelijk ook op www.radicalevernieuwing.nl, in onze nieuwsbrieven en sociale media. Én op de voorpagina van www.loc.nl, een netwerk van mensen die ook buiten de verpleeghuiszorg werken aan uitgangspunten van Radicale vernieuwing. Een flink bereik dus in ons uitgebreide netwerk!

  Plaats een blog of vlog

 

De reactiemodule haalt reacties op...

 

LOC Zeggenschap in zorg - Hof van Transwijk 2, 3526 XB Utrecht - 030 284 3200 - vraagbaak@loc.nl

Veel gestelde vragen | Vraagbaak & feedback

Meer over LOC, lid worden & meedoen