Woensdag 18 november vergadert de Tweede Kamer over de kwaliteit in de verpleeghuiszorg. Het vernieuwingsprogramma ‘Waardigheid en trots’ staat in dit debat centraal. LOC neemt deel aan de Taskforce van dit programma en deed een vooronderzoek naar de ervaringen met het (zorg)leefplan (verderop meer daarover). Het onderzoeksrapport wordt ook besproken in de Kamer. Daarnaast heeft LOC de Kamer in een brief opgeroepen tot een cultuurverandering in de verpleeghuiszorg.

Cliënt centraal

Voor LOC is het doel altijd dat de cliënt in alle zorg centraal staat. Zodat deze 'waarde-volle zorg' kan krijgen. Ook in de verpleeghuiszorg. Om dit te bereiken, zijn verschillende zaken nodig. Het oude systeem, waarin instellingen en verzekeraars centraal staan, moet op termijn verdwijnen. Er moet ruimte komen voor initiatieven die de cliënt centraal stellen. Daar gaan dan, wat LOC betreft, ook de subsidies naartoe. Instellingen die niet innoveren, hoeven niet altijd te blijven bestaan.

Vooronderzoek LOC over (zorg)leefplan

De cliënt staat centraal als deze zijn eigen zorg bepaalt. Dat kan door zelf een (zorg)leefplan te maken, samen met naasten en een cliëntondersteuner. Deze ondersteuner moet beschikbaar en deskundig zijn. Vanuit een (zorg)leefplan moet een cliënt ook zijn eigen activiteiten kunnen bepalen. Nu worden de extra gelden voor verpleeghuizen bij de cliëntenraden en medewerkers neergelegd. Wat LOC betreft gaan deze rechtstreeks naar de cliënt zelf. Hij of zij weet het beste wat er mee gedaan kan worden.

LOC deed op verzoek van het ministerie een vooronderzoek naar ervaringen met het (zorg)leefplan. De belangrijkste conclusie was dat men met het (zorg)leefplan te veel doelen wil bereiken. Zo wordt het gebruikt als verantwoordings- en afstemmingsinstrument. Dit gaat ten koste van de continue dialoog tussen cliënt, mantelzorger en professional. Het hele rapport is hier te lezen:

Eindverslag vooronderzoek zorgleefplan waardigheid en trots: een visie alleen is niet genoeg

Persoonsvolgend budget
Alle zorg dient afgestemd te zijn op de wensen en behoeften van de cliënt. LOC juicht daarom de snelle invoering van een persoonsvolgend budget toe. Tegelijk met deze invoering is er een nieuw kwaliteitsbeleid nodig. Wat niet is opgesteld door de instelling, maar door cliënten en naasten. Zij bepalen welke zorg kwalitatief goed is. En de instellingen moeten daar op inspelen.

Zorgverlener en naasten

Natuurlijk zijn de zorgverleners ook belangrijk. LOC heeft gevraagd om in hun opleidingen meer aandacht te besteden aan menselijke waarden. De praktische vaardigheden van zorgverleners zijn vaak uitstekend, maar zij werken wel dagelijks met mensen, met individuen. Praktische gastlessen door mensen die dementie hebben of mantelzorger zijn kunnen een aanvulling zijn op het lespakket van zorgverleners. Zo worden zij ook meer betrokken bij de naasten, die zelf ook een deel van de zorg op zich nemen. Wat LOC betreft neemt de zorginstelling alleen zorg over als het naasten niet meer lukt. Nu worden naasten opgeroepen als de instelling geen tijd meer heeft. Dat is de omgekeerde volgorde.

De cliënt centraal. Dat is de boodschap van LOC voor de Tweede Kamer. Deze verandering gaat niet van vandaag op morgen. Hier is tijd voor nodig. En geen extra regels of procedures. Daar moeten we juist van af. LOC is bereid om hier altijd in mee te denken, samen met cliënten en naasten. De hele brief aan de Kamer lezen? Klik hier.

Wil je een reactie geven? Als je een profiel hebt op LOC Waardevolle zorg en je bent ingelogd kan dat hieronder. Heb je dat niet dan kun je op de meeste pagina's ook rechts op de pagina reageren of hieronder. Of maak een profiel via de nu volgende link. Dank!

Doe mee op LOC Waardevolle zorg

Reacties

  • Voor het opstellen van een kwaliteitsbeleid, wat ik een uitstekend plan vind, wie zou daarvoor het initiatief moeten nemen? Wij hebben net namelijk een informatieavond georganiseerd voor familieleden en daarin kwamen echt schrijnende voorbeelden van slechte kwaliteit (en veiligheid) van de zorg naar voren. En niets ten nadele van het personeel, zij doen hun best. De organisatie doet het af als 'incidenten', maar wij vinden dat de kwaliteit achteruit holt vanwege inzet van te weinig personeel. Het bespreken van een kwaliteitsbeleid, samen met familie en vertegenwoordigers, lijkt mij een uitstekend idee.

    • Kwaliteit maak je samen! Dus het initiatief kan van verschillende kanten komen, clientenraad, medewerkers, organisatie, overheid (kwaliteitstoetsing leidt vaak tot beleid), etc. Maar vooral de manier van het gesprek erover aangaan is van belang. Samen met de organisatie kijken naar de zorg vanuit het oogpunt van visie en missie. Dat geeft vaak ingang om ook kwaliteit openlijk te kunnen bespreken. We zeggen dat we de client centraal willen stellen; doen we dat echt, hoe doen we het, wat gaat goed en wat kan beter? Op basis van de ervaringen van client en familie een constructief gesprek aangaan met elkaar. LOC reikt daarbij ook het hulpmiddel "van meten naar verbeteren" aan, om precies dat te doen.
      • bedankt Tiske, ga het lezen en met de anderen bespreken. Het helpt al dat we ruim 60 reacties van familieleden en vertegenwoordigers hebben ontvangen, dus we weten in elk geval al hoe het niet moet. Hoe dan wel, zullen we inderdaad met elkaar moeten gaan bespreken.

        • Mooi! En dan het gesprek met de organisatie niet op basis van wat fout gaat, maar vooral op hoe het in de toekomst goed gaat. Samen stappen zetten want iedereen is er voor de beste zorg voor de client. Veel moois toegewenst in dit traject! En kan ik iets betekenen laat het zeker weten.
          • En Margreet, laat vooral weten hoe het traject is verlopen! De ervaringen die jullie opdoen, kan heel waardevol zijn voor anderen. 

  • Dag Ineke,

    Wat je aangeeft is precies wat LOC een doorn in het oog is. In de situatie die je beschrijft, moet een zorginstelling de zorg voor naasten overnemen wanneer het voor de mantelzorger niet meer te bolwerken is. Het moment dat dit punt wordt bereikt, verschilt natuurlijk per situatie. Voor LOC staat in ieder geval centraal dat de instelling de zorg verleend die nodig is en niet de mantelzorger oproept wanneer de instelling het zelf niet meer rond krijgt.

    Hopelijk heb ik hiermee wat duidelijkheid gegeven!

    • Dag Thom,

      Bedankt voor je uitleg, maar in dat stukje staat: "de zorginstelling neemt alleen zorg over als de naasten niet meer lukt". Dit geeft voor mij verwarring. Volgens mij zou het duidelijker geweest zijn als er in de geschetste situatie zou staan: "de zorginstelling neemt alle zorg over....".

      Hartelijke groet,

      Ineke

      • Dag Ineke,

        Snap je punt volkomen, maar het is natuurlijk niet in iedere situatie zo dat alle zorg overgenomen hoeft te worden. Dat verschilt dus weer per persoon. Die zin zo stevig formuleren zou inhouden dat de instelling dus per definitie alle zorg overneemt van mantelzorgers. Dit hoeft niet altijd het geval te zijn. Wel begrijp ik dat er zeker situaties zijn waarin dit nodig is. En dat moet ook duidelijk zijn voor zorginstellingen. 

        Er zijn in de Tweede Kamer regelmatig debatten over dit onderwerp en ik zal proberen op het sociaal platform hier verslag van te doen of input vragen voor de uitingen van LOC. Het zou hartstikke fijn zijn als je ook daar op reageren als je de behoefte er voor hebt. Nogmaals dank voor je punt dus.

        Groeten, Thom

  • "Wat LOC betreft neemt de zorginstelling alleen zorg over als het naasten niet meer lukt. Nu worden naasten opgeroepen als de instelling geen tijd meer heeft. Dat is de omgekeerde volgorde".
    Dit is heel idealistisch gezegd maar dit lijkt me in de praktijk van alle dag niet te realiseren als mantelzorger en werkende vrouw en oppas-oma en echtgenote en ook nog een sport hebbend en in de cliëntenraad zittend.

Deze reactie is verwijderd

De reactiemodule haalt reacties op...

LOC Waardevolle zorg - Hof van Transwijk 2, 3526 XB Utrecht - 030 284 3200 - vraagbaak@loc.nl

Veel gestelde vragen | Vraagbaak & feedback

Meer over LOC, lid worden & meedoen