Zorg en ondersteuning zijn geen aparte werelden. Ze horen bij het gewone leven: in buurten, dorpen en gemeenschappen waar mensen wonen, elkaar ontmoeten en naar elkaar omzien.
Lokale Zeggenschap gaat over de vraag hoe mensen meer invloed krijgen op wat er in hun leefomgeving belangrijk is. Niet alleen meepraten, maar ook meebeslissen, mede-eigenaar zijn en samen verantwoordelijkheid dragen voor welzijn, hulp en zorg.
Lokale Zeggenschap is daarmee geen vast model, maar een manier om lokaal te bouwen aan een nieuw samenspel. Tussen inwoners, cliënten, cliëntenraden, organisaties, gemeenten en gemeenschappen. Als een van de instrumenten om samen te bouwen aan het Land van Omzien: een samenleving waarin ieder mens ertoe doet, mee kan doen en invloed heeft op de plek waar hij of zij leeft.
Bekijk hieronder een praktijkvoorbeeld, Middellaan in Breda.
Zodat mensen met een zorg- of welzijnsvraag volwaardig mee kunnen doen in hun wijk of buurt.
Lees meer
LOC zet zich in voor een zorgzame samenleving waarin ieder mens ertoe doet, zeggenschap heeft over zijn eigen leven en maximale ondersteuning en zorg kan krijgen. Het organiseren van lokale zeggenschap is een belangrijke sleutel. Wat is de rol van de cliëntenraad?
Lees meer
Vorige week nam Máxima een wel heel bijzonder paspoort in ontvangst: een paspoort voor inwoners van het Land van Omzien. Het paspoort werd overhandigd namens de Participatiecoalitie welzijn, zorg en hulp in Paleis Noordeinde, door Marthijn Laterveer – bestuurder van LOC Waardevolle zorg.
Lees meer
Soms heb je behoefte aan advies. Soms aan een luisterend oor. En soms wil je gewoon even sparren met iemand die begrijpt waar je tegenaan loopt. De vraagbaak van LOC is er voor cliëntenraden, zorgorganisaties, vernieuwers en mensen die samen verder willen bewegen.
Het Land van Omzien is geen gesloten beweging. Het leeft in mensen die mogelijkheden zien. In vernieuwers, inwoners, cliëntenraden, professionals en organisaties die samen willen bouwen aan een menselijkere samenleving.
LOC gaat extra benadrukken dat mensen centraal moeten staan in de zorg en ondersteuning, in heel de samenleving. En niet de systemen, regels, protocollen, geld, gewoonten, of andere belangen.
Meer over de overgang